Liturgia dnia
Dzień powszedni
„Wreszcie ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc dzięki wytrwałości».”
To zdanie warto zatrzymać na dziś i odczytać je w kontekście całej dzisiejszej Ewangelii. Niech wraca w ciągu dnia jako krótka myśl do modlitwy i osobistej refleksji.
Dzisiejsze czytania
- Pierwsze czytanie1 Kor 15, 35-37. 42-49
- PsalmPs 56 (55), 3 i 10. 11-12. 13-14 (R.: por. 14c)
- AklamacjaPor. Łk 8, 15
- EwangeliaŁk 8, 4-15
Czytania we współczesnym przekładzie
Dzisiejsze czytania w Biblii Jakuba Wujka
Klasyczny polski przekład zachowany w historycznym brzmieniu. Dawna polszczyzna pozwala przeczytać te same fragmenty w formie, która przez stulecia kształtowała polski język religijny.
Przekład po raz pierwszy wydany w całości w 1599 r.; tekst oparto na wydaniu z lat 1839–1840. Domena publiczna.
Czytaj w przekładzie Jakuba Wujka Ukryj przekład Jakuba Wujka
35Ale kto rzecze: Jakoż zmartwychwstają umarli? a w jakim ciele przydą?
36Głupi, co ty siejesz, nie bywa ożywiono, jeśli pierwej nie obumrze.
37I co siejesz, nie siejesz ciała, które ma być, ale gołe ziarno, jako na przykład pszeniczne abo z inszych które.
42Tak i zmartwychwstanie. Bywa wsiane w skazitelności, powstanie w nieskazitelności.
43Bywa wsiane w sprosności, a powstanie w chwalebności. Bywa wsiane w słabości, a powstanie w potężności.
44Bywa wsiane ciało cielesne, a powstanie ciało duchowne. Jeśli jest ciało cielesne, jest i duchowne.
45Jako napisano: Zstał się pierwszy człowiek Adam w duszę żywiącą, pośledni Adam w ducha ożywiającego.
46Lecz nie pierwej, które duchowne jest, ale które cielesne, potym które duchowne.
47Pierwszy człowiek z ziemie, ziemski, wtóry człowiek z nieba, niebieski.
48Jaki ziemski, tacy i ziemscy, a jaki niebieski, tacy i niebiescy.
49Przetoż jakośmy nosili wyobrażenie ziemskiego, nośmy też wyobrażenie niebieskiego.
3wejźrzy na mię a wysłuchaj mię! Zasmuciłem się w ćwiczeniu moim i zatrwożyłem się
10Zrzuć, Panie, rozdziel ich języki, bom widział nieprawość i spór w mieście.
11We dnie i w nocy obtoczy je po murach jego nieprawość, a obciążenie wpośrzód jego
12i niesprawiedliwość. I nie ustała na ulicach jego lichwa i zdrada.
13Abowiem by mi był złorzeczył nieprzyjaciel mój, wżdy bych był wytrwał. I by był ten, który mię nienawidział, przeciwko mnie wielkie rzeczy mówił: snadź bych się był skrył przed nim.
14Ale ty, człowiecze, jednomyślny wodzu mój i znajomy mój,
15A które na ziemię dobrą, ci są, którzy dobrym a wybornym sercem, usłyszawszy słowo, zatrzymawają i owoc przynoszą w cierpliwości.
4A gdy się wielka rzesza schodziła i z miast kwapili się do niego, rzekł przez podobieństwo:
5Wyszedł, który sieje, siać nasienie swoje. A gdy siał, jedno upadło podle drogi i podeptano jest, a ptacy niebiescy pozobali je.
6A drugie upadło na opokę. A wszedszy, uschło, iż nie miało wilgotności.
7A drugie padło między ciernie, a społem wszedszy, ciernie zadusiło je.
8A drugie padło na ziemię dobrą, a wszedszy, uczyniło owoc stokrotny. To mówiąc, wołał: Kto ma uszy ku słuchaniu, niech słucha.
9I pytali go uczniowie jego, co by to za podobieństwo było.
10Którym on rzekł: Wam dano jest wiedzieć tajemnice królestwa Bożego, a innym przez podobieństwa: aby widząc, nie widzieli, a słysząc, nie rozumieli.
11Jest tedy to podobieństwo: Nasienie jest słowo Boże.
12A którzy podle drogi, ci są, którzy słuchają, potym przychodzi diabeł i wybiera słowo z serca ich, aby uwierzywszy, nie byli zbawieni.
13Bo którzy na opokę: którzy gdy usłyszą, z weselem przyjmują słowo, a ci korzenia nie mają, którzy do czasu wierzą, a czasu pokusy odstępują.
14A które padło między ciernie, ci są, którzy usłyszeli, a od troskania i bogactw i rozkoszy żywota, odszedszy, bywają zaduszeni i nie przynoszą owocu.
15A które na ziemię dobrą, ci są, którzy dobrym a wybornym sercem, usłyszawszy słowo, zatrzymawają i owoc przynoszą w cierpliwości.